Ik loop terwijl ik film en deze beweging is goed te zien. Ik ben dan zelf aanwezig in het videowerk en toch ook weer niet. Ik wil de camera niet alleen maar laten registreren, maar al filmend de visuele ruimte aftasten en datgene laten zien dat mij opvalt aan de wereld om mij heen. Graag blijf ik op dezelfde locatie 'rondfilmen' en monteer daarna de opnames als een eindeloze loop. Zo kun je een moment langer laten duren en de visuele beelden meer tot je door laten dringen.

Het fascineert mij ook dat je niet alleen kunt spelen met ruimte, maar ook met tijd. Je kunt een werkelijkheid creëren, die niet mogelijk is in de realiteit. Je kunt tegelijkertijd vanuit verschillende standpunten de wereld om je heen laten zien. Zeg maar op meerdere plekken tegelijk zijn en vanuit het ene standpunt naar het andere standpunt kijken om van daaruit weer naar het ene standpunt te kijken. Eigenlijk ben ik hierdoor al tijdens mijn afstudeerjaar in beslag genomen. Sommige werken zijn 'overblijfselen' van een oorspronkelijke poging om dit aspect uitdrukking te geven. Andere werken benaderen dit uitgangspunt heel dicht.

 

Sinds 2007 ben ik met enige regelmaat in Berlijn om daar te filmen. Berlijn is een stad die mij mateloos fascineert. Daar probeer ik me meer te laten leiden door wat ik om me heen zie, terwijl ik door de straten wandel. Ik wil dan even niet vanuit een van tevoren bedacht idee gaan filmen. Dat lukt tegenwoordig heel aardig; mijn films zijn steeds meer observaties van iets dat mij opvalt in de stad. Zoals bijgevoegde videostill laat zien.

 

Ans Volkers

30 oktober 2011